که هر که را تو بگیری ز خویشتن برهانی

و انسان نه جبری است و نه اختیاری بلکه اهل عشق است و عشق جبری است که نهایت اختیار است و اختیاری است که از آن گریز نیست – همچون زنجیری که عاشق به اختیار بر پای خود می نهد.

فیه مافیه- رومی


بار دیگر آمدم دیوانه وار
رو رو، ای جان، زود زنجیری بیار
غیر آن زنجیر زلف دلبرم
گر دو صد زنجیر باشد بگسلم .

مثنوی – رومی